Marcel haalt voor de laatste keer croissantjes voor het ontbijt.... We balen dat onze reis vanmiddag ten einde is. Na het ontbijt sluiten we de koffers, we laten Sam de piccolo komen en Marcel gaat de auto uit de garage halen. We checken uit, en worden uitgezwaaid door Sam.
We vliegen vanmiddag om 17.30 uur en moeten ons rond 14.30 op het vliegveld melden.
Het is 9.00 uur als we de snelweg opgaan richting Anaheim.
We willen nog graag de Christal Cathedral gaan bekijken.(de kerkdienst wordt elke zondagochtend op de TV in Nederland uitgezonden)
Tomtom geeft aan dat het een dik uur rijden is maar met de drukte op de weg doen we er toch ruim anderhalf uur over.
De kerk overtreft al onze verwachtingen... Wat is deze mooi zeg!
We lopen naar de ingang en worden verwelkomt door een Nederlandse vrouw die ons wil rondleiden. Met de drukte op de weg in ons achterhoofd denken we niet al te veel tijd meer te hebben en willen liever zelf rondkijken.
We kletsen nog wat en spreken onze bewondering uit. Ze wenst ons een goede terugreis.
Net als we naar de tuinen willen gaan roept ze ons terug, de ramen/deuren gaan open en zo heb je een mooie doorkijk naar buiten, dat wilde ze ons nog even laten zien. We maken nog wat foto's en moeten dan echt gaan.
Ook buiten in de tuin raken we niet uitgekeken. Er staan prachtige bijbelse beelden.
We willen uiterlijk om 13.30 uur bij Alamo zijn om de auto in te leveren. Normaliter is het sleutel afgeven en wegwezen maar we hebben nog wat af te handelen van de 4 verschillende auto's en een vette rekening van het wegslepen.
Eenmaal weer op de snelweg is het weer druk en zelfs een afslag die we moeten nemen is afgesloten.
Maar klokslag half 2 staan we bij Alamo.
We handelen alles af bij de klantenservice en ze beloven onze onkosten binnen twee weken op de Visa terug te storten.
Dan stappen we in de shuttlebus naar het vliegveld en de chauffeur zet ons netjes bij de KLM balie af.
Het inchecken gaat vlot en gelukkig doen ze niet moeilijk over het gewicht van de koffers.
Daar zitten we dan.... wachten tot we mogen instappen.
Als we eenmaal in de lucht hangen, zien we het aan de ene kant donker worden en aan de andere kant wordt het al weer licht. De lichten gaan uit en de luikjes van de raampjes gaan dicht. Dekentje, kussentje en snurken maar....
Aantal gereden kilometers: 216
Geen opmerkingen:
Een reactie posten