We hebben niet echt lekker geslapen vanwege de problemen met de auto. We bellen om 8.00 met Alamo om te vragen hoe laat de andere auto er is. Dit zal rond 13.00 uur worden. Het wordt duidelijk dat de betaalde tour naar Antelope Canyon om 12.00 uur niet door kan gaan vanmiddag. We gaan eerst maar eens ontbijten en dan bellen we met de indianen om te vragen of we later die dag nog mee kunnen. Helaas zit alles vol en de man bied aan om ons op te halen. Marcel blijft dan achter om de ruilauto op te wachten.
De Antelope Canyon is een kloof waar kronkelende lagen kalksteen zijn uitgesleten door de wind. De bovenkant van de kloof heeft een kleine opening waardoor het zonlicht mooi naar binnen schijnt en er verschillende kleuren ontstaan. Als de zon op het hoogste punt staat, heb je ook nog eens de zonnestralen die naar binnen schijnen.
Deze canyon kan je alleen onder begeleiding van een gids bekijken en ligt op grondgebied van de indianen.
Met zn vieren stappen we rond half 12 in de open Jeep. Arme Marcel.....hij kan niet mee.
Het is een klein kwartiertje rijden en dan gaan we het canyon gebied in. Wat een zandvlakte zeg!!! Het is er bloedheet!!
We gaan de kloof binnen en wouw!!! Wat een mooi natuurwonder is dit zeg!
Er zijn prachtige zonnestralen binnen en dat geeft weer schitterende kleuren. We blijven foto's maken.......
De gids gooit zo nu en dan wat zand omhoog om de zonnestralen goed op de foto te krijgen.
Wat een geweldige ervaring om dit mee te kunnen maken! Voor mij is dit zeker een van de hoogtepunten!
Als we terug naar het hotel zijn gebracht, zit Marcel in de lobby op ons te wachten.
Precies op de afgesproken tijd werd de auto omgeruild en we kunnen onze rondreis met een gerust hart vervolgen, pfff
We gaan er een rustige middag in het zwembad van maken, tegen de avond hebben we nog een pittige wandeling voor de boeg dus moeten we even ons gemak nemen.
Rond 17.00 uur trekken we onze wandelschoenen aan om richting Horse Shoe Bend te gaan.
Horse Shoe Bend is een uitzichtpunt waar de Colorado rivier een uitloper heeft. Deze loopt ook door de Grand Canyon.
In de verte zien we een flinke onweer aankomen. We twijfelen of het wel verstandig is om te gaan? Maar ook hier zijn we speciaal voor naar Page gekomen dus we zien wel.
We rijden er in een keer naar toe dankzij Tomtom. Vanaf de parkeerplaats is het nog enkele kilometers lopen.
Het onweer flitst inmiddels vanaf alle kanten en ik vind het doodeng. Maar blijkbaar is dat nergens voor nodig want tientallen mensen hebben hetzelfde plan en die gaan gewoon op pad....
De wandeling is spannend vanwege het weer en de stilte om ons heen.
We dalen af in het mulle zand, dat wordt pittig op de terugweg!
Uiteindelijk zien we een mega groot gat in de grond en dan komen de Oh's en de Ah's!
Wat een prachtig uitzicht!
De diepte is echt heel eng. Carmen en Sven zet ik op een rots neer en mogen niet opstaan van mij. Hier ga ik nachtmerries van krijgen....
Ik probeer over de rand te kijken en een foto te nemen. Mijn knieen knikken en ik krijg vanaf deze afstand niet alles op mijn lens.
Marcel gaat een poging wagen op zijn buik, zodat hij de camera boven de afgrond kan houden. Ik draai me om, ik kan het niet aanzien. Hij roept dat ik me geen zorgen hoef te maken, hij is immers goed verzekerd..
Het resultaat mag er wezen!
Hij kruipt weer naar achteren om op te kunnen staan. Pff, ben blij dat het goed is afgelopen. We kijken nog wat rond en gaan dan even zitten om al dit moois goed in ons op te nemen.
Het onweer is dichtbij maar gelukkig is het nog droog.
We gaan weer naar de auto. Dit is een hele klim omhoog. Dit was zo de moeite waard. Ik ben blij dat we toch gegaan zijn. Uitgehongerd rijden we nog maar eens naar de Denny's en laten het ons weer goed smaken.
We hebben geen behoefte aan vertier, we liggen rond 21.00 uur al weer gestrekt.
Maar slapen doen we weinig deze nacht, de onweersknallen blijven boven het hotel hangen en duren de hele nacht. Het stroomt van de regen.
Aantal gereden kilometers 32
